soep

De randen van mijn handen tasten
  over hun randen naar de randen
   van mijn andere handen.
 
Waar ze verloren gegaan zijn, herinneren ze zich niet.
 Wanneer er geen randen waren evenmin.
Enkel oorlog en liefde laat ons vluchten
  en kiezen alles overbodig te doen lijken.
Me herinneren dat er ooit geen rand was,
  maar alles één, samen uniek en in vrede.
 

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.